أبو المكارم محمود بن أبي المكارم حسنى واعظ

662

دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى )

مىتوان حمل بر گوشهء واو كرد . ( 2326 ) 353 / 21 « . . . فاتحة الكتابست » . سنج : مجمع البيان ، ج 6 ، ص 530 . ( 2327 ) 354 / 4 « كتابا متشابها مثاني » . الزّمر / 23 . ( 2328 ) 354 / 7 « رسول را » . جايگاه الف ، در عكس ما از دستنوشت پوشيده است . ( 2329 ) 354 / 15 « انس گويذ : . . . » . نگر : تفسير شيخ ابو الفتوح - قدّس روحه - ، چ شعرانى ، ج 7 ، ص 75 . ( 2330 ) 354 / 19 و 20 « و مشرك » ؛ « و آن » . در عكس دستنوشت ، جز اندكى از گوشهء واو پيدا نيست ؛ زين روى واو را به سنجش و گمان ضبط كرديم . ( 2331 ) 354 / 24 « و اضمم . . . » . طه / 22 . ( 2332 ) 355 / 6 « اعتراض بوذ » . « بوذ » در عكس دستنوشت چندان روشن نيست و از قرائت خويش بىگمان نيستيم . ( 2333 ) 355 / 10 « شازده » . ريخت آوايى ديگرى است از « شانزده » . ( 2334 ) 355 / 15 « و كان في . . . » . النّمل / 48 . ( 2335 ) 356 / 7 « بما تؤمر » . چنين است در دستنوشت به سكون راء - كه ظاهرا سازگار با جملهء فارسى ، سكون داده شده . ( 2336 ) 357 / 4 « ابو مسلم خولانى گويذ : . . . » . سنج : تفسير شيخ ابو الفتوح - قدّس روحه - ، چ شعرانى ، ج 7 ، ص 80 . ( 2337 ) 357 / 6 « ترا مرگ » . بيشترينهء اين بهره در عكس ما پوشيده است ؛ به سنجش و گمان و قرينه قرار دادن مقدار كى كه آشكار بود ، چنين ضبط كرديم . ( 2338 ) 360 / 2 « خذاى تعالى » . چنين است در دستنوشت به كسر ياء . ( 2339 ) 360 / 3 « يوحى » . از جايگاههاى اختلاف قرائت است ؛ نگر : مجمع البيان ، ج 6 ، ص 556 ؛ و : تفسير الفخر الرّازى ، ط . دار الفكر ، ج 20 ، ص 36 . ( 2340 ) 360 / 3 « فسئلوا » . در دستنوشت : « فسلوا » .